احمدصمیم «صمیمی» بوکسر و ترینر در گفت‌وگو با هفته:

0
25

ورزش انسان را خون سرد، صبور و نیک اخلاق تربیت می‌کند

حبیب عثمان

تربیت بدنی و سایر فعالیت‌های مفید جسمانی که باعث رشد و سلامتی بدن می‌شود، تاریخی طولانی دارد.  ورزش‌های همچو پهلوانی، وزنه‌برداری، بوکس، بدن‌سازی و … منحصر به کشور خاص نبوده، بلکه بیشتر مردم به آن آشنایی دارند. گرچه به مرور زمان شرایط مناسب، قوانین و وسایل ورزشی جهت رشد و پرورش چنین فعالیت‌ها مهیا گردیده است، تا مردم توانستند آن را به شکل حرفوی و مسلکی یاد بگیرند.

ورزش بوُکس مانند سایر ورزش‌ها در افغانستان مروج بود و روز به روز با سعی و زحمت کشی و توجه‌ی  استادان ورزیده به شکل عالی آن رشد و انکشاف نموده است.

یکی از قهرمان‌های ورزش بوکس افغانستان جناب احمد صمیم صمیمی است که از جمله بوکسر‌های مشهور و نامدار کشور در گذشته و حال به شمار می‌رود. او نه تنها یک ورزشکار ممتاز و تواناست بلکه مربی تیم‌ها و کلپ‌های مختلف بوده ورزشکاران زیادی را به جامعه ورزشی افغان تقدیم نموده است.

او در شهر تورنتوی کانادا زنده‌گی می‌کند و در حال حاضر نیز خدمات شایانی در جهت معرفی ورزش کاران سابقه‌دار و تربیه ورزش‌کاران جوان در شهر تورنتو انجام می‌دهد.

فرصتی بدست آمد که با هم صحبت کنیم و اینک شما مخاطبان عزیز«هفته» را در جریان می‌گذاریم.

ورزش

آقای احمدصمیم «صمیمی»، بر گردیم به گذشته‌ها، محل تولد، تحصیل و از کار‌های تان بگویید؟

در سال ۱۳۴۲ خورشیدی در گذر دیوان بیگی شهر کابل متولد شدم. تحصیلات ابتداییه را در مکتب عاشقان و عارفان، ثانوی را در لیسه انصاری و عالی را در انستیتوت تربیت بدنی به درجه عالی به پایان رساندم.

به ورزش بوکس علاقهٔ زیاد داشتم بناء در سال ۱۳۵۸خورشیدی تمرینات بوکس را تحت نظر استاد عبدالقیوم نیرو لطیف و میر عصمت الله‌هاشمی آغاز و تحت نظر استاد رستم کارمند به مرحله توانایی بیشتر رسیدم. موفقیت‌هایم را مدیون همکاری، تجارب، شیوه کار و میتود‌های ورزشی استادان سابقه دار ورزش بوکس کشور می‌دانم.

از عضویت در تیم ملی، مسابقات و سفر‌های ورزشی خود توضیح دهید؟

بعد از تمرینات ۶ ماهه در مسابقات انتخاباتی تیم ملی افغانستان شرکت کردم لقب قهرمانی را کسب و مدت ده سال متواتر قهرمانی خویش را حفظ نمودم. برای یک سلسله مسابقات به منگولیا، چکوسلواکیا، کیوبا، هند، جمهوریت‌های اتحادشوروی وقت و ایالات متحده امریکا سفر‌های داشتم. در مسابقات بین المللی سال ۱۹۸۳ شهر تبلیسی گرجستان مدال نقره را برای وطن عزیزم افغانستان به ارمغان آوردم که اولین مدال خارجی در رشته بوکسنگ برای کشور ما بود. در همین سال لقب نخستین ماستر سپورت بوکسنگ را کمایی کردم. همچنان در مسابقات بوکس بین کشور‌های اتحادشوروی و افغانستان در کابل سه مرتبه شرکت جستم و هر سه بار بوکسران شوروی را مغلوب نمودم.

ممکن است از دست آورد‌ها، وظایف دولتی و هر آنچه منحصر به رشته تان است نام ببرید؟

در مسابقات خارجی یک مدال نقره جهانی را بدست آوردم، اینکه ده بار لقب قهرمانی را کمایی و حفظ نمودم از امتیاز آن که مدال است، نیز مستفید شدم.

ورزش

در جهان ورزشی ام در داخل و خارج از میهن القاب بوکسر ممتاز، ترینر موفق، حَکم عادل و توانا و اتلت نمبر اول بوکس کلپ سپورتی اردوی افغانستان را حاصل کردم.

از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵ خورشیدی به صفت ترینر تیم ملی از طرف فدراسیون بوکسنگ ایفای وظیفه نمودم. در پست‌های دولتی که کار می‌کردم بدین قرار بود؛ کارمند فنی و مسلکی ریاست تربیت بدنی وزارت معارف – سپس در ریاست عالی ورزش و کمیته المپیک تا سال ۱۳۷۵ خورشیدی خدمت کردم.

چه وقت افغانستان را ترک کردید، آیا این جا هم فعالیت‌های ورزشی دارید؟

در سال ۱۳۷۵ خورشیدی مانند سایر هم وطنان ما به خاطری جنگ و نا امنی ترک میهن کردم. اکنون در شهر تورنتوی، کانادا زنده گی می‌کنم. ابتدا در کلپ بوکسنگ اتلس تورنتو و اکنون در یک کلپ پروفشنل ایلیت در شهر هملتون انتاریو مشغول ترینری در رشته بوکس استم. از سال ۱۹۹۷ عضویت فدراسیون ایالت انتاریو را حاصل و درین رشته شاگردان هم تربیت نمودم.

ورزش

از چند سال به این طرف نسبت مصدومیت در آرنج‌ها و شانه‌هایم که سه بار عملیات جراحی کرده ام از فعالیت‌های ورزشی  کاسته ام، دیگر کدام وظیفه خاص ندارم به جز تمرینات ورزشی با عده ای از بوکسران. در پهلوی آن مصروفیت‌ها؛ ارسال و توزیع تحایف ورزشی جهت تشویق ورزش کاران جوان و پیش کسوتان ورزش در افغانستان و کشور‌های مختلف جهان است. عضویت و همکاری در فدراسیون بوکسنگ افغان‌ها را در اروپا نیز دارم.

از جشنواره ورزش کاران اونتاریو و سهم شما در پیش برد کار‌های آن صحبت کنید؟

به ابتکار و سازمان دهی هم وطنان با احساس و ورزش دوست ما، در ماه اکتوبر سال ۲۰۱۷ میلادی در شهر تورنتو، گردهمایی ورزشی به خاطر قدر دانی از ورزشکاران افغان صورت گرفت و این دومین گردهمایی در جمع کثیری از هم وطنان ما در « تورنکلف بنکویت‌هال و… » بود. این محفل به همکاری دوستان ما برگزار شد که عدهٔ از پیش گامان ورزش، ورزش کاران جوان، کمونیتی‌های افغان و دیگر مهمانان حضور به هم رسانیده بودند. سهم من در چنین گردهمایی بزرگ مانند همه اعضای گروپ یک سان بود ولی نسبت تجارب بیشتر، به نظریات بنده دوستان احترام قایل بوده و در قسمت تهیه و ترتیب لست ورزشکاران، تهیه و توزیع تحایف نقش مؤثری داشتم.

ورزش

ورزش و ورزش کار چه نقشی را در جامعه انسانی ایفا می‌کند؟

ورزش جنبه تعلیمی و تربیتی دارد و در رشد جسمی و ذهنی افراد جامعه نقش اساسی را ایفا می‌کند و ورزشکاران را از عیاشی و جبن باز داشته آن‌ها را خون سرد، صبور و نیک اخلاق تربیت میدارد. هر قدر افراد جامعه از صحت و سلامتی بهتر برخور دار باشند، جامعه و محیط زنده گی هم مصئون خواهدبود. ورزش در هم بستگی و اتحاد تمام ملل و جوامع بشری نقش ارزنده دارد و هیچ نوع تبعیض نژادی، مذهبی، قومی و زبانی را نمی شناسد. چناچه رنگ بیرق المپیک سفید است که نشان دهنده صلح و صفاست و لوگوی المپیک با پنج حلقه به رنگ‌های مختلف سمبول وحدت و یک پارچگی تمام ملل از پنج قاره جهان است. تجربه نشان داده که در تمامی مسابقات فقط برتری، توانایی، سرعت و استعداد ورزش کاران رول داشته و عامل پیروزی آن‌ها می‌گردد. هم چنان در مسابقات دیده شده که صلح و صفا در میادین ورزشی حکم فرما بوده، دوستی و صمیمیت بین تمام اشتراک کننده‌ها صرف نظر از تمام تعلقات که در بالا ذکر شد ایجاد می‌گردد. بنأء ورزش را میتوان سفیر صلح در جهان نامید.

جناب صمیمی ارجمند، از شما سپاس گزاریم، موفق باشید.

bidotech banner

نظر بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here