افزایش ورودِ پناهندگان به کبک، تهدید یا فرصت؟

0
105

میشل لالوند

ترجمه: نغمه سروران

هفته  گذشته بحث‌ها درباره اینکه آیا کمک‌های دولت فدرال برای تعداد فزاینده پناه‌جویانی که به این استان روی می‌آورند کافی است یا خیر داغ شد. با توجه به اینکه انتخابات استانی در پیش است کشمکش‌های سیاسی دراین رابطه شگفتی آفرین نیستند.

دولت لیبرال فیلیپ کوییارد سعی دارد به پناه‌جویان مستاصلی که از جو خصمانه ایالات متحده گریخته‌اند، با مهربانی برخورد کند. اما او در عین حال می‌بایست چهره محکم و واقع‌گرایانه خود را در برابر حزب مخالف حفظ کند، چرا که آنها خواستار توقف پذیرش پناه‌جویان توسط کانادا هستند، پیش از آن که نظام کبک بیش از حد تحت فشار قرار گیرد.

اما جدا از جنبه‌های سیاسی خطر جدی‌تری وجود دارد، چرا که کبک خود را برای موج بسیار بزرگتری از ریان در این بهار و تابستان آماده می‌کند. کسانی که در صف اول پناهندگان هستند می‌گویند اگر کانادا و کبک می‌توانستند درکنار یکدیگر به درستی به یکپارچه کردن این تازه واردان برسند، امکان پیشرفت برای پناهندگان و فرزندانشان فراهم گشته و می‌توانستند سهمی در جامعه جدید خود داشته باشند. اما اگر خطا برویم، همه بازنده خواهند بود.

فرانسین دوپویی می‌گوید: «من به عنوان یک سرمایه‌گذاری به هزینه‌های پناهندگان می‌نگرم. اگر به خوبی از آنها مراقبت کنیم و نگذاریم وضعیت از این بدتر نشود، اگر به آنها فرصت بدهیم – نه اینکه برای آنان مقرری تعیین کنیم، بلکه به آنها فرصت موقتی دهیم که خود را  با شرایط جدید  منطبق سازند –  بسیاری از آنان شهروندان خوبی خواهند بود و پیامد خوبی برای کانادا به همراه خواهد داشت.»

دوپویی می‌داند از چه سخن می‌گوید. به عنوان مدیر اجرایی مرکز CIUSSS مرکز-غرب مونترال، وی امور مرکز PRAIDA را اداره می‌کند، این مرکز طرح کبک برای ارائه خدمات به پناه‌جویانی است که در انتظار تصمیم IRBC (هیئت رسیدگی به امور پناهندگان کانادا) مبنی بر تعیین صلاحیت پناهندگی آنهاست.

پناهندگان
در حقیقت تعداد متقاضیان چشم‌گیر است. در سال ۲۰۱۷ تقریبا ۲۵۰۰۰ نفر در کبک تقاضای پناهندگی کرده اند، که تقریبا ۵ برابر سال گذشته است (۵۵۲۵) ، امسال تا کنون در حدود ۶۰۰۰ نفر مراجعه کرده اند (سه برابر سال گذشته).

تا سال گذشته، PRAIDA در حدود ۳۰ پرستار و مددکار اجتماعی در واحد مرکزی خود داشت،  که در CLSC کت دو نژ و مقابل Jewish General Hospital واقع شده بود. اما به دلیل رشد فزاینده پناه‌جویان در سال گذشته، PRAIDA مجبور شد نیروی خود را تا سه برابر افزایش دهد، و به ساختمان بزرگتری در خیابان سنت دنیس، نقل مکان کند.

دوپویی اظهار می‌دارد سال گذشته تعداد پناه‌جویان منتظر در صف مقابل دفتر CLSC به حدی زیاد بود که امکان ورود ما به ساختمان و دفتر کارمان وجود نداشت.

در حقیقت تعداد متقاضیان چشم‌گیر است. در سال ۲۰۱۷ تقریبا ۲۵۰۰۰ نفر در کبک تقاضای پناهندگی کرده اند، که تقریبا ۵ برابر سال گذشته است (۵۵۲۵) ، امسال تا کنون در حدود ۶۰۰۰ نفر مراجعه کرده اند (سه برابر سال گذشته).

پناه‌جویان از مرز کبک وارد می‌شوند. بخشی از آن به خاطر سیاست‌های رئیس جمهور دونالد ترامپ است که صراحتا ابراز داشته این افراد یا از ایالات متحده برگردانده خواهند شد یا شرایط حمایتی موقت شان به زودی به پایان خواهد رسید. بین آمریکا و کانادا توافقنامه ای صورت گرفته است که بر اساس آن پناه‌جویان درخواست خود را به اولین کشور امنی که به آن برسند، ارائه دهند. اما  این توافق فقط در مرزهای مشخصی اعمال می‌گردد، بنابراین کسانی که از مرزهای غیر رسمی آمریکا عبور می‌کنند، می‌توانند اینجا درخواست خود را ارائه دهند.

تابستان گذشته حدود ۲۵۰ پناه‌جو در روز از گذرگاهِ جاده روکسام در نزدیکی همینگفورد کبک، عبور کردند که گذرگاهی رسمی نیست. این عدد در طول زمستان به ۶۰ نفر در روز کاهش یافت. اما تا عید پاک مجددا بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ نفر در روز افزایش پیدا کرد.

با گرم شدن هوا و تعطیلی مدارس، انتظار می‌رود نرخ ورود افزایش یابد. وزیر مهاجرت کبک دیوید هرتل هفته گذشته ابراز داشت در این تابستان انتظار ورود روزانه ۴۰۰ پناه‌جو می‌رود.

چنین متقاضیانی تا زمانی که اداره IRBC تصمیم خود را در مورد صلاحیت دریافت پناهندگی آنها اعلام کند، در کانادا می‌مانند. این مدت در حال حاضر حدود ۲۹ ماه می‌باشد. اکثریت آنها در کانادا می‌مانند. بر اساس IRBC، ۶۳ درصد پرونده‌های درخواست پناهندگی که بررسی آنها در سال گذشته در کانادا به پایان رسیده بود، موفق به دریافت پناهندگی شدند.

کسانیکه از مرز جاده روکسام عبور می‌کنند توسط افسران RCMP رهگیری می‌شوند. چنانچه هویتشان شناسایی شده  و سابقه کیفری نداشته باشند به مرزهای رسمی برده شده و به عنوان متقاضی پناهندگی ثبت نام میکنند. سپس آنها را با اتوبوس به یکی از چهار پناهگاه موقت در مونترال می‌برند. مقرهای YMCA در خیابان تاپر در وستمونت، مرکز مراقبتهای قدیمی در نزدیکی استادیوم المپیک، یک مرکز پیشین حمایت از جوانان در ریوییر –د-پرری، یا ساختمان پیشین بیمارستان رویال ویکتوریا در مرکز شهر.

هفته گذشته دولت کبک به دولت فدرال هشدار داد زمانیکه ۸۵ درصد کل ظرفیت ۱۸۵۰ نفری پناهگاههای کبک تکمیل گردد، دولت استانی دیگر متقاضیانی را که به طور نامنظم وارد استان می‌شوند، نخواهند پذیرفت. تا روز دوشنبه این تعداد به ۱۲۸۰ نفر رسیده بوده است.

پناهگاهها تخت، دوش و غذا فراهم می‌کنند. جهت دریافت کمک‌های دیگر، پناه‌جویان می‌بایست به دفتر PRAIDA در خیابان سنت دنیس مراجعه کنند. کارمندان آنجا به مراجعین جهت هدایت روند کار کمک کرده و به آنها مقرری گذران زندگی می‌دهند (ماهانه ۶۲۸ دلار برای هر بزرگسال). همچنین به آنها جهت یافتن مسکن مناسب تر، ثبت نام فرزندانشان در مدرسه، و در صورت لزوم ارسال آنها به پزشک یا مشاور، یاری می‌رسانند. با توجه به منابع و شرایط مالی، برخی یک روز یا دو روز، برخی دیگر هفته‌ها در آنجا می‌مانند.

دوپویی می‌گوید: «بیشتر آنها از کشورهای درگیر جنگ میایند.» آنها همه چیز خود را از دست داده اند، برخی از زنان مورد تجاوز قرار گرفته، خانواده خود را از دست داده اند، …. بنابراین آنها آسیب دیده اند و در زمینه سلامت روان بسیار شکننده هستند، بنابراین ما از آنها حمایت می‌کنیم. ما درد دلشان را می‌شنویم که اهمیت بسیار دارد.»

 

دوپویی همچنین می‌گوید: پناهگاه‌های مونترال همواره با فروشندگان مواد مخدر و حلقه‌های فحشا که سعی در دسترسی به اقشار آسیب پذیر در داخل پناهگاه‌ها دارند، دچار مشکل است، در نتیجه اجباراً امنیت داخل پناهگاه‌ها افزوده شده است.

با توجه به شمار افرادی که وارد می‌شوند، نگرانی دوپویی این است که نظام حمایتی کبک برای اسکان پناه‌جویان نمی‌تواند رشد کند. او می‌گوید چنانچه این سیستم همانگونه که در کشورهای دیگر سقوط کرده، سقوط کند، مردم آسیب پذیر به خیابان‌ها خواهند رفت.

او می‌گوید در صورتی که این اتفاق بیافتد، «احساسات نژادپرستی مردم تشدید می‌شود. عامه مردم خواهند گفت: نگاه کن، ما درها را باز می‌کنیم و از آنها استقبال می‌کنیم اما اینها سراغ مواد مخدر می‌روند و در خیابان زندگی می‌کنند.» دوپویی درادامه تاکید می‌کند: چنین نتیجه ای توجیهی خواهد بود برای آنها که معتقدند ما نمیتوانم پناهندگان را قبول کنیم.

دوپویی می‌گوید به همین دلیل است که وجود منابع کافی بسیار مهم است. سازمان PRAIDA خیلی فوری به نیروی متخصصی در حدود ۱۰۰ نفر و چنانچه شمار افراد بالا رود، حتی نیروی بیشتری نیاز دارد.

یکی دیگر از مشکلات کلیدی، چگونگی برخورد سیستم مدارس مونترال با تعداد فزاینده پناه‌جویان است. در سال گذشته ۲۵۰۰ کودک پناه‌جو در مدارس کبک ثبت نام کردند. هرتل خاطر نشان می‌کند این تعداد معادل گنجایش پنج مدرسه است.

سال گذشته تنها در CSDM کمیسیون آموزشی مونترال، ۱۴۳۰ کودک پناه‌جویا و ۴۹۶ نفر در سال قبل از آن، ثبت نام کرده اند. دو تا از مناطق آموزش و پرورش  فرانسه زبان نیز چنین افزایشی را مشاهده میکنند.

کاترین‌هاردل بوردون، رئیس CSDM، از شنیدن سخنان کوییارد به دولت فدرال که دولت کبک تا آخرین حد توان خود را بسط داده شده است، ابراز خرسندی کرد.

ما قصد نداریم ایجاد رعب کنیم اما پیام ما فریادی است برآمده از دل. ما حقیقتا به اهمیت جادادن مناسب این کودکان در مدارس واقفیم. اما ما به جایی میرسیم و تعداد به حدی میرسد که قادر نخواهیم بود در آرامش و سلامت این امر را انجام بدیم.

او می‌گوید بسیاری از همکاران او در مدارس شهرهای دیگر کبک، چون سنت هیاسینت، درومونتویل، و به کومو، اعلام کرده اند که آمادگی و اشتیاق سکنی دادن تازه واردان را دارند. او فکر می‌کند کبک باید این پیشنهادات را جدی بگیرد چرا که مناطق آموزش و پرورش مونترال نمی‌توانند مدارس کافی جهت برآوردن نیاز به موقع را در پاییز آینده فراهم کند.

پناهندگان
یکی دیگر از مشکلات کلیدی، چگونگی برخورد سیستم مدارس مونترال با تعداد فزاینده پناه‌جویان است. در سال گذشته ۲۵۰۰ کودک پناه‌جو در مدارس کبک ثبت نام کردند. هرتل خاطر نشان می‌کند این تعداد معادل گنجایش پنج مدرسه است.

او در ادامه می‌گوید که CSDM حداقل به ۹۰ کلاس جدید نیاز دارد که تازه‌واردان در آنها فرانسه یاد گرفته و با فرهنگ کبک سازگار گردند. به همین منظور CSDM سفارش ۱۰۰ عدد کلاس سیار جهت اضافه شدن به ۲۰ مدرسه را برای پاییز داده است.او متذکر شد اما کودکان پناهنده علاوه بر آموزش زبان نیازهای دیگری هم دارند. به گزارش آموزگاران، بسیاری از این کودکان، همراه با والدینشان، اندوه مهاجرت، غم و افسردگی را تجربه می‌کنند که همراه با جابه جایی جغرافیایی و از دست دادن سرزمین مادری است.

«آنان کشور، دوستان، خانواده، همسایگان خود را رها کرده‌اند. غالبا سفر طولانی را برای رسیدن به اینجا طی می‌کنند. آنگاه باید برای حداقل ۲۰ ماه منتظر نتیجه پناهندگی بمانند، که برای یک کودک بسیار طولانی است. کودکان هنگامی که در یک فرهنگ و زبان جدید قرار می‌گیرند، به راحتی سازگار می‌شوند، اما این سازگار شدن در چنین شرایطی امرِ بزرگی است. افرادی وجود دارند که مسائل مشکلی را در سفر یا در کشور مبدا خود تجربه کرده اند.

کبک ۱۴۶ میلیون دلار منابع مالی اضافی جهت پوشش دادن به هزینه ورود بی سابقه پناه‌جویان را درخواست کرده است. در بودجه امسال بهار فدرال، دریافت کمک هزینه کبک تحت عنوان توافق کانادا-کبک در زمینه مهاجرت برای سال ۲۰۱۹- ۲۰۱۸ به ۴۹۰ میلیون دلار رسیده که حدود ۱۱۲ میلیون دلار بیشتر از سال قبل است.

پال کلارک از دفتر پناهندگان مونترال ابراز خرسندی کرد که پس از بالا گرفتن گفت‌وگو میان دولت کبک و مونترال در هفته گذشته، توانستند با لحن دوستانه‌تری وارد گفت‌وگو شوند.

پناهندگان

هر کسی تمایل دارد که توافق در سطح سیاسی صورت پذیرد، اما این توافق باید با کرامت انسانی مهاجران منتطبق باشد. بسیار حائز اهمیت است که ادارات، از جمله شهرداری مونترال با یکدیگر جهت یافتن راهکار همکاری کنند تا افراد سکنی داده شوند، از آموزش زبان برخوردار شوند، و به مراقبت‌های سلامتی دسترسی داشته باشند. چرا که اگر هم اکنون برای آن سرمایه گذاری نشود، در دراز مدت بهای آن را خواهند پرداخت.

bidotech banner

نظر بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here