تاثیر کالری و متابولیسم

چاقی (3)

ترانه ناظری

در شماره گذشته توضیح دادیم که تاثیر کالری با کالری لزوما برابر نیست. نظریه نابرابری کالری‌ها بر این نکته استوار است که عملکرد کالری‌ها در بدن انسان یکسان نیست. کالری‌هایی که از کربوهیدرات‌های ساده بوجود‌ می‌آیند سلول‌های چربی را گرسنه‌تر و میل به غذا را افزایش‌ می‌دهند، در حالی که کالری‌های حاصل از چربی، پروتئین و کربوهیدرات‌های پیچیده احساس سیری طولانی مدت ایجاد‌ می‌کنند. بر همین اساس پرخوری به همان اندازه که علت چاقی است معلول آن نیز است.

چاقی باعث پرخوری‌ می‌شود. سلولهای چربی که در نتیجه خوردن قند و کربوهیدرات‌هایِ تصفیه‌شده در بدن شما بوجود‌ می‌آیند شما را به پرخوری وادار‌ می‌کنند. آنها از طرفی متابولیسم شما را کاهش‌ می‌دهند و از طرف دیگر شما را گرسنه تر‌ می‌کنند. وقتی شما مقدار زیادی ازغذاهایی را که حاوی قند و نشاسته هستند‌ می‌خورید چرخه بیمارگونه ای در بدن خود ایجاد‌ می‌کنید که باعث‌ می‌شود چربی‌ها در ناحیه شکم ذخیره شوند. اینها چربی‌هایی هستند که از قند بوجود آمده اند و کلید گرسنگی و متابولیسم شما را در اختیار دارند.

چربی‌های شکمی که از نوع چربی‌های آنابولیک هستند بر رفتار غذایی شما تاثیر‌ می‌گذارند و برخلاف شما که‌ می‌خواهید آنها را از بین ببرید تمایل دارند که در بدن شما باقی بمانند و بزرگتر شوند. اطلاعاتی که از بیولوژی چربی‌های شکمی در دست است نشان‌ می‌دهد که آنها مانند اعضای دیگر بدن از یک هوش درونی برخوردارند.

در شرایطی که حجم زیادی از غذای افراد را قند و کربوهیدراتهای تصفیه شده تشکیل‌ می‌دهد بدن آنها وارد فاز ذخیره چربی‌ می‌شود و مانند یک کارخانه قند را تبدیل به چربی‌ می‌کند و همین چربی آنها را بیشتر گرسنه‌ می‌کند. با افزایش میزان گرسنگی متابولیسم کاهش‌ می‌یابد و چربی بیشتری ذخیره‌ می‌شود.

جایگزین شدن مقدار کمی چربی در ناحیه شکم شرایط را برای ذخیره هرچه بیشترچربی در بدن فراهم‌ می‌کند. چربی‌های شکمی مانند یک تکه اسفنج بسرعت همه سوختی را که وارد بدن شده جذب‌ می‌کنند و بدن دوباره با کمبود سوخت و گرسنگی مواجه‌ می‌شود. بدن گرسنه تصمیم‌ می‌گیرد که همه چیز را در خود ذخیره کند و متابولیسم را کاهش دهد. بدین ترتیب روند ذخیره چربی آغاز‌ می‌شود، ماهیچه‌ها قدرت خود را از دست‌ می‌دهند،   تحرک کمتر‌ می‌شود و چاقی از همین جا شروع‌ می‌شود.

پس رفتار شما بیوشیمی و بیولوژی بدن شما را تعیین نمی کند، بلکه بیوشیمی بدن شماست که رفتارهای شما را تعیین‌ می‌کند. در واقع عاملی که شما را تنبل، خسته و گرسنه‌ می‌کند چربی‌هایی است که دور کمر شما جای گرفته است و شما زمانی‌ می‌توانید این چرخه بیمارگونه را متوقف کنید که کاری کنید تا چربی‌هایتان گرسنه نباشند.

در مطالعه‌ای که عده ای از مردم را تحت رژیم‌های مختلف با مقدار کالری یکسان قرار دادند مشاهده کردند که متابولیسم افرادی که چربی بیشتر و کربوهیدرات کمتر مصرف‌ می‌کردند در مقابل افرادی که چربی کمتر و کربوهیدرات بیشتر مصرف‌ می‌کردند افزایش یافت و افراد گروه اول در شرایط عادی 300 کالری بیشتر از افراد گروه دوم‌ می‌سوزاندند.

در واقع متابولیسم افرادی که کربوهیدرات کمتری‌ می‌خورده‌اند بهتر بوده و بدن آنها بیشترین سوخت را در اختیار داشته است؛ و در مقابل، بدن افرادی که رژیم کم‌چربی داشتند علیرغم کالری یکسان با گروه دیگر تصور‌ می‌کرده است که گرسنه است  و باید متابولیسم و سطح انرژی خود را کاهش دهد، انرژی کمتری بسوزاند و بیشتر ذخیره کند.

ذخیره چربی و گرسنگی تحت تاثیر هورمون انسولین قرار دارد. وقتی قند و کربوهیدرات تصفیه شده وارد بدن‌ می‌شود، انسولین بسرعت بالا‌ می‌رود و در صورتی که سلولهای بدن در مقابل انسولین مقاومت کنند قند بصورت چربی در بدن ذخیره‌ می‌شود و احساس خستگی و گرسنگی بروز‌ می‌کند. انسولین یک هورمون آنابولیک است و توانایی ساختن دارد. انسولین چربی‌های شکمی را‌ می‌سازد و سوختی را که در بدن شما در گردش است به سمت سلولهای چربی‌ می‌راند و بعنوان یک محرک تولید چربی عمل‌ می‌کند. انسولین برافزایش سطح کلسترول  و فشار خون نیز تاثیر‌ می‌گذارد و مانع از سوختن چربی‌ می‌شود.

در آزمایشاتی که بر روی حیوانات انجام شده مشاهده شده است که افزایش مقدار کربوهیدرات در ترکیب غذایی آنها حتی در شرایطی که مقدار کالری ثابت بماند باعث چاقی و تجمع چربی‌ می‌شود. موشها با رژیمی که کالری مورد نیاز آنها را از قند تامین کند بیشتر از زمانی که همان مقدار کالری را از چربی دریافت کنند چاق و در عین حال گرسنه‌تر‌ می‌شوند.

اما در رژیم کتوژنیک (کربوهیدرات کم و چربی بیشتر) مساله برعکس است. وقتی مصرف قند محدود‌ می‌شود و مقدار چربی و پروتئین افزایش‌ می‌یابد، محرک آنابولیک کاهش‌ می‌یابد و تمایل بدن به ذخیره چربی کمتر‌ می‌شود. سطح انرژی و سوخت چربی بالا‌ می‌رود، گرسنگی و میل به غذا کاهش‌ می‌یابد و بدن در مسیر یک کاهش وزن خودبخود‌ می‌افتد.

تجربه نشان داده است که افراد نوع غذای خود را بهتر از مقدار آن کنترل‌ می‌کنند. شما هم با تغییر دادن نوع غذایی که‌ می‌خورید براحتی‌ می‌توانید متابولیسم خود را تغییر دهید. اگر مقدار قند موجود در هر وعده غذایی را پایین بیاورید، از غذاهای فرآوری شده بپرهیزید و مقدار زیادی از فیتونوترینت‌های گیاهی بخورید متابولیسم شما بهبود‌ می‌یابد و هورمونهایتان متعادل تر‌ می‌شود. / پایان

bidotech banner

نظر بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here