‌گفت‌وگوی «هفته» با درانَی عتیق‌الله، بسکتبالیست افغان

0
330
درانَی عتیق‌الله، بسکتبالیست افغان

خوش استم که زنده‌گی را با دشواری‌ها آغاز کردم

حبیب عثمان

هرگاه در روند پیشرفت فعالیت‌های اجتماعی موانعی وجود نداشته باشد انسان‌ها با استفاده از نیروی جسمانی و دماغی خویش‌ می‌توانند به اهداف خویش برسند و به مقامات عالی رشته‌های مختلف در سطح جهان دستیابی حاصل نمایند. نباید تصور کرد که بسا فعالیت‌های علمی، هنری، ورزشی و … منحصر به عد‌ه‌ی از طبقات، کشور‌ها و مردم‌هاست! بعضی زمامداران و قدرت مندان با روش توسعه طلبی شان در طول تاریخ جوامع بشری را تحت فشار قرار داده استعداد‌ها خاموش و نیرو‌های انسانی در زیر بار کار‌های طاقت فرسا محو شدند. اما جوانان آگاه و بااستعداد که از جوامع ساده‌تر به دنیای مدرن پا گذاشتند به اثبات رساندند که داشتن استعداد، توانایی فکری، اراده قوی و سخت کوشی‌ می‌تواند هر کسی را در ساحات علمی، ورزشی و فرهنگی به اهداف و خواسته‌هایش برساند. از سرگذشت جوان افغان، درانَی عتیق‌الله یاد‌ می‌کنیم که آوان کودکی‌اش با مشکلات آغاز شده، از دشواری‌ها عبور تا به موفقیتی چشمگیر رسیده است.

جناب عتیق‌الله، پدر درانی درباره او به «هفته» می‌گوید:

ورزش و درس برای پسرم اهمیت و ارزش خاص دارد. گرچه در رشته که تحصیل‌ می‌کند کمتر درس خوانده اما تجسس زیاد‌ می‌کند و معلومات خویش را بیشتر‌ می‌سازد، این امر سبب شده تا در مسایل روز و جهان زیادتر وارد شود. از نوجوانی به ورزش بسکتبال علاقه‌مند بود، طبق معمول صبح‌ها به دَوش‌ می‌رود و خود را برای تمرینات بعدی آماده‌ می‌سازد. هیچ‌گاه احساس تنبلی و بی‌پروایی در امور روزانه‌اش ندیدیم، همیشه پروگرام‌های ورزشی و مسابقات‌اش را با ما مطرح‌ می‌کند، در مورد بازی‌هایش نمی‌توانیم قضاوت شخصی نماییم، زیرا اشخاص مسلکی بایستی نظر دهند. درانی را همیشه ما تشویق، حمایت و پشتیبانی‌ می‌کنیم.

درانَی عتیق‌الله، بسکتبالیست افغان

گرچه در خارج از وطن تولد شده و رشد نموده اما افغانستان و مردم آن از قلبش دور نیست. وجودش سرشار از عشق به میهن‌‌اش است امسال‌ می‌خواهد به سرزمین آبایی خود برود و خدمتی به هموطنان عذاب کشیده و جنگ‌زده خود انجام دهد. با اخلاق و صفات انسانی که در وجودش خلاصه شده همه او را دوست دارند. از پسرم راضی استم برایش موفقیت و سرفرازی آرزو‌ می‌کنم.

نذیر احمدشاه

 

 جناب نذیر احمدشاه از پیش گامان ورزش بسکتبال است. او درباره درانیِ جوان می‌گوید:

برای اولین بار آقای ‌درانَی را در سال ۲۰۱۲ در سالون ورزشی اوتاوا – کانادا دیدم، دراولین برخورد با او متوجه شدم که یک نوع استعداد نهفته و متبارز نشده در ضمن اخلاق و صفاتی که شاخص یک ورزش کار واقعی شده‌ می‌تواند در وجود این جوان ورزش کار است. در نظرم از یک روند به طرف آینده و رسیدن به پایه‌های بلند ورزشی از نقطه نظر ارتقای ظرفیت، ساختار، آماده گی‌های فزیکی، تخنیکی و روانی استعدادآ بدور نبود. من هیچ گاه مربی او نبودم اما به صفت یک تجربه کار ورزش بسکتبال همیشه به من احترام خاص داشت و به رهنمود‌ها و نصایح ام گوش‌ می‌داد و از آن استفاده‌ می‌کرد. تا این که بزودی رشد نمود و در رده‌های بلند ورزش بسکتبال قرار گرفت. ‌درانَی از کوچک ترین فرصت‌ها و خلا‌های زمانی استفاده مؤثر نموده به تمرین خویش‌ می‌پردازد. اخلاق حمیده، ریاضت، احترام به مقام انسان و بزرگان را همیشه سر مشق روند ‌زنده‌گی خویش قرار داده در راه رسیدن به آرمان‌ها، علاقه و استعداد‌‌اش به طور متین و پلانیزه به ییش‌ می‌رود. برای خودش و فامیل محترمش توفیق مزید توأم با صحت و سلامتی کامل آرزومندم.

انَی عتیق‌الله در شهر اوتاوا زنده‌گی‌ می‌نماید. او به زبان پشتو و انگلیسی صحبت‌ می‌کند. با او مصاحبه‌ی داشتیم که به شما عزیزان تقدیم می‌شود.

 برای ما و دیگران دلچسپ است که با شما معرفت حاصل نماییم. خودتان را چگونه معرفی می‌کنید؟ 

‌دُرانی عتیق‌الله استم. در فبروری سال ۱۹۹۵ در شهر مسکو کشور روسیه متولد شدیم. پدر و مادرم از قوم حاحی ولایت پکتیا کشور افغانستان استند. اکنون در شهر اوتاوا کشور کانادا زنده‌گی‌ می‌کنیم. پدرم در سال ۱۹۸۴ تحصیلاتش را در کشور روسیه به پایان رساند، بعد ازدواج کرد و در کشور خود‌ می‌زیست. در سال ۱۹۹۱برادرام تولد شد، به علت نبود داکتر و درمان در افغانستان وفات کرد. والدینم در سال ۱۹۹۴ واپس به روسیه رفتند.

 تا چه زمانی در روسیه بودید؟

مدت ۱۱ سال در روسیه بودیم و در شهر مسکو ‌زنده‌گی‌ می‌کردیم، برادر کوچکم در سال ۱۹۹۹ به دنیا آمد. در روسیه ‌زنده‌گی کردن برای مان مشکل بود، جای رهایشی مناسب نداشتیم، کار پیدا کردن دشوار بود تا این که به کشور کانادا مهاجر شدیم و آن یک تغییر بزرگ در ‌زنده‌گی ما بود. گر چه شرایط خوب در روسیه برای ما میسر نبود اما به یاد دوران کودکی و گذشته‌ها‌ می‌خواهم روزی آن جا سفر کنم. چون هر دوره ‌زنده‌گی خاطرات خودش را دارد.

چه وقت به درس و تحصیل شروع کردید ؟

از صنف اول تا چهارم را در مسکو خواندم. از شهر به شهری‌ می‌رفتیم با سرگردانی‌ها و مشکلاتی که داشتیم نتوانستم صنوف پنجم، ششم و هفتم را بخوانم. تا این که در سال ۲۰۰۷ به کانادا آمدیم بقیه درس‌هایم را در ” مکتب عالی بِل” شهر اوتاوا خواندم. صنف دوازدهم ( سال آخر ) را در مکتب” فلوریدا” ایالات متحده امریکا به اکمال رساندم و از همان جا بسکتبال را شروع کردم .

خوش استم که ‌زنده‌گی را با دشواری‌ها آغاز کردم، زیرا توانایی و نیرومندی ام امروز در ورزش و تحصیل به خاطری ست که سختی‌ها را متقبل شدیم. در یونیورستی دو رشته را‌ می‌آموزم :

Major Political Science and International Affair.درانَی عتیق‌الله، بسکتبالیست افغان

یک وقتی شما به بسکتبال روی آوردید. این چطور اتفاق افتاد؟

واقعیت است که به ورزش بسکتبال بی‌حد علاقه دارم، از جهت دیگر شرایط فزیکی وجودم نیز به این ورزش مناسب و سازگار است. بلندی قدم ۶,۶ فُت. وزنم ۲۳۵ پوند است.

از ۱۶ سالگی به این ورزش شروع کردم. در «مکتب عالی بل» اولین کپ قهرمانی مکتب را بدست آوردم و قسمی که یادآور شدم وقتی که در سال آخر مکتب به شهر «فلوریدا، وست اوکاس اکادمی» بودم آنجا بسکتبال بازی‌ می‌کردم. بالترتیب در تیم «کالج له سین کالیفورنیا» عضویت داشتم. امسال در تیم بسکتبال «یونیورستی پیتزبورگ در برادفورد» بازی‌ می‌کنم. اکنون بازی‌هایم بهتر شده‌ می‌رود.

می‌دانیم که کشور ما، افغانستان عزیز ده‌ها سال است که در جنگ به سر می‌برد. نگاه شما به این واقعیت تلخ چگونه است؟

وطنم را دوست دارم  پیامم برای مردم افغانستان این است که جنگ جواب نیست! ما به کمک همدیگر ضرورت داریم. هر روز‌ می‌بینیم که مردم ما کشته‌ می‌شوند قلبم‌ می‌شکند.‌ می‌خواهم به مردم افغان نشان دهم که کشتن کار غلط است. ما باید یکجا شویم و مبارزه کنیم تا کشور خود را آباد کنیم. مردمم را دوست دارم،‌ می‌خواهم به کشور خود کمک کنم به خصوص در ساحه تعلیم و تربیه و ورزش بسکتبال. در راه خدمت به وطنم از همه پیشتر قدم‌ می‌نهم . هر آنچه در دَور و برم واقع شود و مردم بگویند باز هم افغان استم و همیشه افغان‌ می‌باشم. به مردم بی بضاعت، رنج دیده و ناتوان خود، آنانی که غذا، مواد سوخت و… ندارند در حد توان کمک‌ می‌کنم.

به جوانان افغان چه می‌گویید؟

به جوانان‌ می‌گویم به خاطر رسیدن به هدف تان بکوشید هیچ وقت آن را رها نکنید و برای رسیدن به هدف خویش مبارزه نمایید. نگذارید که دیگران به شما بگوید چه کاری را باید انجام دهید. من کدام ورزشکار یا آدم قوی نبودم، هدف خود را تعقیب و راه خود را پیش گرفتم تا این که قوی ترین ورزشکار تیم خود شدم. این شیوه را در جهت تحصیلاتم نیز بکار بردم.

همیشه روز‌های بد و دشوار ‌زنده‌گی را به‌خاطرآورده و به‌یاد داشته باشید!

 آقای ‌دُرانی عتیق‌الله از شما سپاسگزاریم.

bidotech banner

نظر بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here