ناکارآمدی سیستم اتوبوس‌رانی عامل روی آوردن به ماشین‌ در مونترآل

0
149

تاخیر و لغو گردش اتوبوس‌ها سبب می‌شود بسیاری از مونترآلی‌هایی که از سیستم حمل و نقل عمومی استفاده می‌کنند در سرما بمانند و یا به قرارهای‌شان نرسند.

به گزارش هفته و به نقل از مونترآل گَزِت، ژولی نِدلِر که ساکن لاشین است، با نیم ساعت رانندگی به مرکز شهر می‌رسد، ولی مخصوصا وقتی کاری در مرکز شهر دارد، به دلایل زیست‌محیطی، ترجیح می‌دهد اتوبوس سوار شود. گرچه، ماهیت غیر قابل اطمینان سرویس اتوبوس‌رانی مونترآل باعث می‌شود برنامه‌ای دو ساعته برای جابه‌جایی‌اش در نظر بگیرد.

نِدلِر می‌داند که جابه‌جایی با اتوبوس بیشتر طول می‌کشد، ولی دیگر نباید بیشتر از دو ساعتی که او در نظر گرفته باشد.

ژانویه‌ی گذشته، اتفاقی افتاد که این انتخاب نِدلِر را به بوته‌ی آزمایش گذاشت: اتوبوس پشتِ اتوبوس لغو می‌شد و او در سرما رها شده بود و نگران بود به تدریس کلاس یوگای وقت نهارش، کلاسی که دوبار در هفته برای کارکنان و دانش‌جویان مک‌گیل می‌گذاشت، نرسد: «طوفان برف بود و هیچ اتوبوسی نمی‌آمد. آخرش هم زنگ زدم و گفتم به کلاس نمی‌رسم.»

ماه گذشته هم، وقتی دو زمان انتظار گذشت و خبری از اتوبوس سریع‌السیر 496 که همیشه برای رفتن به ایستگاه متروی لیونل گرو سوارش می‌شد نشد، نیم ساعت در سرما منتظر ماند، بعد مجبور شد سوار اتوبوس 195 بشود تا به ایستگاه آنگرینیون برود و از آن‌جا خود را به لیونل گرو برساند.

وی می‌گوید: «این چندین بار برای من اتفاق افتاده است و در من اضطراب ایجاد می‌کند، چون کلاس‌هایم سر ساعت مشخصی شروع می‌شوند و من باید سر وقت آن‌جا باشم. قضیه فقط در سرما ماندن نیست؛ اضطراب و نگرانی زیادی است که هربار باید تحمل کنی بابت این‌که آیا به موقع می‌رسی یا نه.»

نِدلِر تنها یکی از کسانی است که خسته و عصبانی از ناکارآمدی سیستم اتوبوس‌رانی، نظرات انتقادی خود از شرکت حمل و نقل عمومی مونترآل را به شکل نامه به سردبیر و یا نظر دادن پای مقالات مربوطه، به رسانه‌ها می‌رسانند. ولی به نظر می‌رسد برخلاف نِدلِر که به استفاده از اتوبوس ادامه می‌دهد، بسیاری از مونترآلی‌ها به راه‌حل‌های جایگزین روی می‌آورند: گزارش اخیر مونترآل گَزِت نشان می‌دهد که در دوره‌ای پنج ساله، استفاده از اتوبوس‌های شهری 13% کاهش یافته است.

نِدلِر که از دهه‌ی ‌1960 سوار اتوبوس‌های مونترآل می‌شود، می‌گوید انتظار دارد خدمات آن‌ها بهتر از این باشد: «چیزی که عصبانی‌ام می‌کند این است که این قضیه، همه‌ی زحمتی که ما می‌کشیم تا به دلایل زیست‌محیطی هرجایی با ماشین خودمان نرویم را هدر می‌دهد. ما دوست داریم به سیستم حمل‌ونقل عمومی تکیه کنیم، ولی سرویس همیشه خوب نیست. ما به اندازه‌ی کافی برای این خدمات پول می‌دهیم و به نظر من باید بهتر از این باشند.»

به نظر می‌رسد ناوگان اتوبوس‌‌های شهری در گیرودار یک بحران تعمیر و نگه‌داری باشد: رکورد تعداد اتوبوس‌هایی که از کار می‌افتند، اتوبوس‌هایی که بیش از یک‌بار در روز بنزین تمام می‌کنند و رکورد عجیب و غریب این‌که 30% کل اتوبوس‌ها، برای تعمیر و بازبینی در گاراژ پارک هستند.

در حقیقت، شرکت اس‌تی‌ام آن‌قدر کمبود اتوبوس دارد که در بسیاری از روزهای ماه گذشته، قادر به تامین اتوبوس کافی برای پوشش ساعات شلوغی صبح نبوده است. درحالی که اس‌تی‌ام تاکتیک‌های فشار اتحادیه‌ی کارکنان را مقصر این وضع می‌داند، اوضاع از سال 2012 به طور پیوسته بدتر و بدتر شده است.

حتا پیش از آن‌که اختلافات  بین شرکت و اتحادیه آغاز شود، کورالی دوفرِن از ساکنان وست‌آیلند که تصمیم گرفته بود در سال جدید ماشین خود را کنار بگذارد و بیشتر از اتوبوس استفاده کند، خیلی زود ناامید شد. وی در ایمیلی که فرستاده نوشته است: «من اتوبوس 208 برانزویک را سوار می‌شوم که هر نیم ساعت یک‌بار می‌آید، ولی هر چند وقت یک‌بار، اتوبوس نمی‌آید و زمان انتظار خیلی طولانی می‌شود. این اتفاق چند بار که از خرید برمی‌گشتم برایم افتاد و وقتی رسیدم خانه، بستنی‌ها آب شده بود و گوشت چرخ‌کرده را باید دور می‌ریختم. در زمستان، پنجاه دقیقه در سرمای منجمدکننده منتظر ماندن سخت است. بعضی‌ها به افراد خانواده زنگ می‌زنند که بیایند برِشان دارند، ولی خیلی‌ها مثل دانشجویان یا مهاجران چنین امکانی ندارند.»

دوفرِن می‌گوید که تجربه‌ی تلخ اتوبوس‌سواری باعث شد از تصمیمش برگردد و دوباره از ماشینش استفاده کند: «مزایای زیادی نداشت. حالا شاید اگر بنزین به ده دلار در لیتر رسید، در تصمیمم تجدید نظر کردم.»

http://montrealgazette.com/news/local-news/stms-poor-reliability-is-driving-bus-users-to-take-their-cars

 

به اشتراک بگذارید

نظر بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here